خانه

خانه و خانواده، یعنی همه در کنارهم باشیم

اگر فقر را تجربه کردیم ، اگر بیماری ای آمد، اگر بحران زده شدیم

اگر دزد به خانه مان زد ، اگر فقدان عزیزی را دیدیم..

خانواده یعنی هرکدام فکرمان را توانمان را بیاوریم وسط و ببینیم چکار میشود کرد ، با تمام ناراحتی یا خشم یا غمی که هرکداممان داریم

حالا اگر هرکدام از ما در اتاقی ، در سکوت و انزوا

مشغول درونیات خویشتن باشیم ،

یا هرکدام جدا جدا در بیرون از خانه ، سعی در فراموش کردن مشکلمان داشته باشیم

چه میشود ؟ به حال جمعی خوبتر چقدر طول میکشد تا بتوان رسید ؟

بنظر میرسد که همیشه غم و درد همدیگر را فهمیدن ، این زمان را کم و کمتر کند

خانه ی کوچک ما نیاز به وحدت و امنیت دارد ، خانه ی بزرگمان بیشتر .

: کین درد مشترک ، هرگز جدا جدا درمان نمیشود

+به مناسبت مخروبه ی آباد شده ای که من بودم امروز با تمام غمم.

مخروبه ای که در دام تو افتاد ، تمام قد سپاسگزار است ...